Hayata mana katmak için birlik ve beraberlik.

Yazar : Mehmet Cemil DEVECİ
Tarih : 26.08.2010

Değerli okuyucularım ve her zaman aralarında bulunmaktan onur duyduğum Yoncakaya köylü, hemşehrilerim büyüklerim ve benden küçük olan kardeşlerim,ve de,gençler sizlere, hitap etmek ve duygu aktarımı yapmak sizlerle birlikte olmak beni son derece mutlu kılacaktır.

Bana bu imkanı sağlayan evvela yoncakaya.org sitesi editörü ve yeniden faaliyete geçmesinde büyük emeği olan, teknolojik anlamda derneğe büyük katkılar sağlayan Sn. Sadeddin MAZI kardeşime teşekkürlerimi sunuyorum.

Değerli okurlarım yazımın başlığından anlaşılacağı üzere birlik ve beraberlikten bahsetmek günümüzde insan oğlunun gittikçe yalnızlaştığı bir dünyada yaşarken her geçen gün artan bir şekilde özlenen arzu edilen temenni edilen, birlik ve beraberliğin öneminin altını çizmek ve ve dilimin döndüğünce siz okuyucularımla fikri hissiyatımı aktarmak istiyorum.

Bu çerçevede peşinen dile getireyim; sürçü lisan edersem beni bağışlayın. Son yıllarda artan bir şekilde süren ve halen devam eden köyden kente göç sürmekte kente varıp umduğunu bulamama ve hayal kırıklığı ve yalnızlaşma korkusu hepimizin ortak korkusu ve endişesi olsa gerek, kentin acımasız hayatı ve kuralları kimimizi yok ederken kimimizi de hayalini bile edemediği maddi olanak ve sosyal hayata sahip etme fırsatı sunması bir çoğumuzun ayaklarının yerden kesilmesine sebep olmakta.

Dünyanın küreselleşmesi karşısında çaresiz kalan bireyselleşen yalnızlaşan insan oğlunun bir arada olma olanaklarını arama ve bu yönde çaba sarf etme isteği yalnız ve yalnız birlik ve beraberlikten geçer.

Bu bağlamda, Yoncakaya Köyü halkı bir ilki başarmış, varlığını sürdürme iddiasını bir ileriki nesillere aktarmak için imrendirici çalışmalara imza atmış bu çerçevede dernek kurmuş, bir arada yaşama ahdini yinelemiş ve kendi içerisinde sosyal yardım ve dayanışma içerisinde yaşama arzusunu pekiştiren çalışmalar sergileyen, bir anlayışla bu günlere kadar gelinmiş.

Değerli okurlarım peki bütün bu saydıklarım yeterlimi?

Kuşkusuz tek başına yeterli değil ancak bunu başarmış olmamız takdirlerin üstündedir. Gündelik hayatımıza mana katmak insan olmanın onurunu yaşamak için birlik ve beraberlik diyorum bu ortak dilimiz olsun inadına, sloganımız haline gelsin eminim bu satırları okuyan herkes ve tüm köylü kardeşlerimin arzu ve beklentisi bu olsa gerek.Daha fazlasını başarabiliriz yeter ki inanalım öyle ise buda yetmez hiç kimsenin bile kuşku duymadan hepimizin ortak dileği ve arzusu olduğunu peşinen kabul ediyor hepimiz adına bu satırlar ile ilan ediyorum.

Değerli okurlarım metropollerde yaşayan, büyük kentin kıskacında yaşamaya çalışan; örneğin İstanbul’da olan köylülerimizin bir takım sorunları yaşıyor olduğunu duyuyor ve müşahade ediyorum. Kimilerimizin duygularına tercüman olmak amacı ile karaladığım, bu satırları okuyan bir çok okuyucumun “hah bu işte…” dediğini duyar gibiyim. Bir çoğumuzun akrabalık bağı ile bağlı olduğu yakını ve ailesi ile bir araya gelememe sorunu yaşıyor olması büyük kentin en önde gelen sorunu diye vurgulamak isterim.Öte yandan ulaşım zorlukları maddi imkansızlık manevi yozlaşma, ve bir çok neden sayılabilinir. Ortak duygu ve manevi değerlerimizin herkesçe yaşanmıyor olması da bir araya gelememe faktörlerinden sayılabilinir.

Değerlerimiz, varlıklarımız çocuklarımız için çok çalışmalı, gayretli olmalı diyorum. Bu manada çaba sarf eden, birleştirici harç vazifesi yapan herkese ve hiç bıkmadan usanmadan gençleri bir araya getirme ve onlara spor aktivitesi ile kaynaşma ve birlik ve beraberlik duygusunu aşılayan ve bu imkanı sağlayan, her şeye rağmen etkinlik yapan, başarılı bir şekilde sürmesini sağlayan,başta olmak üzere bu aktiviteyi gerçekleştiren komite üyelerine ve katılımcı takım kaptanlarına ve oyuncularına selam ve sevgilerimi, muhabbetlerimin kabulünü beklerim ve emeği geçen herkese teşekkür ederim.

Kalın sağlıcakla…